Bir bayram daha geldi. Vatanımızdan uzakta da olsak; bir araya gelip eş, dost ve akrabalarla bayram kutlamanın coşkusunu yaşamak ve onun huzurunu iç dünyamızda duymak çok güzel bir duygudur.

            Yüce Rabb’e her daim şükürler olsun; anlamlı ve letafeti bol olan bir güne daha kavuştuk... Bayramlar aslında bizlere sunulan bir altın değerinde fırsattır. Her türlü içsel daralmaları bir yana bırakıp kendi nefsimizle ve egolarımızla hesaplaşma ve onları derin bir sorgulama fırsatıdır bayramlar...

            Aslında bir anlamda da diğer insanlarla kaynaşma ve belli bir dargınlık hali sözkonu ise o dargınlığa son verme eylemi ve kucaklaşma, gözyaşı halidir bayramlar...

            Tabii şehirlerde yaşamanın verdiği içsel deformasyon bizleri bazı olgulara gitgide daha da yabancı bir hale getiriyor. Ama her türlü olumsuzluklara rağmen yine de bayramları –hamdolsun- dolu dolu yaşıyoruz... Yani kendimizi bulmanın bir diğer adıdır bayramlar...

            Ama artık bayramı sadece kutlama ve üç günlük bir seremoni olarak görmekten vazgeçelim derim... Bayram aslında müthiş bir dinamizm ve son derece enerjik bir olaydır. Etrafa daha bir sevecen ve daha bir umutlu bakmamız için bize sunulan argümanların en görkemlisidir aslında bayramlar...

            Bizi biz yapan değerlerin başında gelen paylaşma ve severek vermenin en güçlü sinyallerinin attığı bir vakıadır bayramlar...

            İç dünyamıza vereceğimiz çeki düzen için en uygun zaman dilimi ve en uygun vasıtadır bayramlar... Her türlü olumsuz ve negatif unsurların berhava edildiği ve onların kapı dışarı edildiği haldir bayramlar...

            Bayramlarımızı sevelim; ve ona en güzel ihtimamlarımızı gösterelim, zira; bayramlar bizi biz yapandır... Bayramlar bize gül, gonca, begonyadır... Onu gözümüz gibi saklayalım...Bu vesile ile değerli hemşehrilerimizin ve tüm insanlığın bayramını kutluyorum...